Arie en Netty delen eten uit aan vluchtelingen in Frankrijk: ‘Moment van menselijk contact’

DOORN Twaalf keer per jaar reizen vrijwilligers van Stand By You Foundation af naar Duinkerke, Frankrijk. Daar delen ze eten uit aan vluchtelingen die wachten op hun doortocht naar het Verenigd Koninkrijk. In september gooiden Arie Kortleven en Netty Vreugdenhil hun auto’s vol met eten en tweedehandskleding en gingen ze mee. ,,Wij proberen iedereen echt te zien.”

Nieuws gaat verder dan de gemeentegrens. Daarom brengen wij ook bijzondere verhalen van buiten jouw gemeente. Artikelen die je motiveren, inspireren en je aan het denken zetten. Kortom: verhalen die de moeite waard zijn om te lezen.

door Wendy Appel

Zaterdag begint de dag vroeg in het hotel waar de vrijwilligers verblijven, met water koken, groente snijden en broodjes opensnijden. Aangekomen in het vluchtelingenkamp in Duinkerke, zorgen enkele vrijwilligers dat iedereen in een rij gaat staan en wacht op zijn beurt. De rest houdt zich bezig met het eten: de één deelt bijvoorbeeld hamburgers uit, de volgende broodjes, de derde sla en tomaat en weer een ander koffie en thee. ,,Voordringen mag niet, daar letten we streng op”, zegt Kortleven. ,,Want we willen graag dat iedereen iets te eten krijgt.”

SCHRIJNEND

Vreugdenhil en Kortleven meldden zich aan bij Stand By You Foundation na een oproep die vanuit hun kerk in Doorn werd gedeeld. In een gesprek met de coördinator werden ze goed voorbereid op wat hen in Duinkerke te wachten stond. ,,Dit is wel iets anders dan een gezellig weekendje naar Frankrijk”, zegt Kortleven. ,,Natuurlijk zijn er ook leuke momenten, maar in feite is de situatie van de mensen aan wie we eten uitdelen schrijnend. Ze slapen in de buitenlucht, onder kartonnen dozen of als ze geluk hebben in een tent. Voorzieningen als stromend water, verwarming of toiletten zijn er niet. En de overheid doet niks voor ze. Dus ze zijn volledig afhankelijk van de welzijnsorganisaties die zich om hen bekommeren.”

MENSELIJK CONTACT

,,We doen meer dan eten uitdelen”, vervolgt Vreugdenhil. ,,We proberen iedereen echt te zien en een moment van menselijk contact te creëren.” ,,Soms maken we een praatje”, vult Kortleven aan. ,,Dan horen we waar mensen vandaan komen en wat voor een helse reis ze al achter de rug hebben. Als vrijwilliger kun je het beste niet te veel stilstaan bij de omstandigheden, want veel verhalen zijn hartverscheurend.” ,,Zeker die kinderen die daar verblijven, dat vind ik zo heftig”, zegt Vreugdenhil geëmotioneerd. ,,Zij horen daar gewoon niet te zijn.”

OVERLEVEN

Naast eten delen de vrijwilligers sokken, onderbroeken en toiletartikelen uit. Tweedehandskleding en slaapzakken brengen ze naar een depot, van waaruit het wordt verspreid onder de vluchtelingen. ,,Dat kan niet anders, anders storten mensen zich massaal erop”, legt Kortleven uit. ,,Een vrijwilliger met een doos vol simkaarten kwam bijna in de verdrukking door alle mensen die er één probeerden te bemachtigen. Want een simkaart betekent contact met de buitenwereld. Je merkt dat de vluchtelingen alleen bezig zijn met overleven. Als vrijwilliger moet je je daarvan bewust zijn en goed om je eigen veiligheid denken.”

EENZIJDIGE BEELDVORMING

Vreugdenhil: ,,Als ik in Duinkerke ben, realiseer ik me telkens hoe eenzijdig de beeldvorming in de media is. En hoe dat bijdraagt aan alle vooroordelen over vluchtelingen, bijvoorbeeld dat het allemaal verkrachters en profiteurs zouden zijn. Het enige wat ik zie, zijn mensen die het heel moeilijk hebben. Ik vind het fijn dat ik iets voor ze kan doen.”

In november gaat Kortleven weer naar Duinkerke, samen met zijn dochter. Eerst zamelt hij geld in voor de inkoop. Per weekend is er zo’n 2.000 euro nodig voor eten en toiletartikelen.

Wil je ook mee als vrijwilliger of een donatie doen? Kijk op www.standbyyoufoundation.nl