‘Werk met vluchtelingen ga ik missen’

DE BILT- Hanneke Eilers uit Amersfoort (66) neemt na 14 en een half jaar afscheid als coördinator van Steunpunt Vluchtelingen De Bilt. Het steunpunt helpt nieuwkomers in de gemeente met het integreren in de gemeente De Bilt en Nederland. Zelf komt zij uit Zuid-Afrika en is als migrant naar Nederland gekomen. In verband met het behalen van haar pensioengerechtigde leeftijd verlaat zij het steunpunt, dat in 1993 is opgericht. Des tijds om vluchtelingen uit Kosovo op te vangen. Tot 2007 was de stichting onderdeel van VluchtelingenWerk Nederland, sindsdien is het een zelfstandige stichting.
 

Kay van den Ende

In 2001 is Hanneke begonnen met werken met vluchtelingen als vrijwilliger. In 2007 vond zij een vacature voor coördinator bij het steunpunt en besloot ze te solliciteren. “Tot mijn grote blijdschap en verrassing werd ik aangenomen”, vertelt ze. Er zijn heel veel dingen die Hanneke aantrekt in het werk met vluchtelingen. “Het boeiende van dit werk is dat je voor deze mensen veel kunt betekenen. Wij kennen de Nederlandse samenleving. Door de Nederlandse maatschappij uit te leggen aan de vluchtelingen kunnen wij de weg voor hun wat effener maken. Door ze welkom te laten voelen kun je hen helpen om makkelijker deel te nemen aan onze samenleving.” 

Hanneke zelf is geboren en getogen in Zuid-Afrika en 22 jaar geleden naar Nederland gekomen toen haar man hier een baan aangeboden kreeg. “Ik herkende bij de vluchtelingen wat ik toen die tijd had, heimwee. Ik was erg onder de indruk van het de luxe positie waar ik in zat. Ik kon gewoon een huis kopen en mijn kinderen werden door hun roots niet nageroepen op straat, terwijl vluchtelingen echt moeten vechten in de samenleving om een plekje te verdienen”, vertelt ze. 

Om de nieuwkomers welkom te laten voelen begint het steunpunt uiteraard met het groeten en niet te struikelen over het cultuurverschil, maar om dat juist te omarmen. “Daarna beginnen we eerst met de nodige dingen. Als mensen een woning krijgen moet er van alles gebeuren. Ze moeten uitkeringen aanvragen, ze moeten toeslagen regelen en je moet die hele papieren jungle doorwerken. Geleidelijk nemen wij ze voor twee jaar bij de hand en laten we hen zien hoe onze cultuur, zo maak je de overstap van hun cultuur naar de onze iets gemakkelijker. Zo kunnen zij hun eigen cultuur behouden en de onze omarmen.” Dat kan alleen door hen welkom te laten voelen en een warme en open houding te hebben, volgens Hanneke. Voor de organisatie en haar is het belangrijk dat de zo’n 100 vrijwilligers die bij het steunpunt werken ook die houding hebben tegenover nieuwkomers. 

Tijdens haar jaren als coördinator maakte ze veel mee en was ze bij veel dingen betrokken, maar wat zijn de gebeurtenissen die bij haar als eerste naar boven komen? “Ik heb een paar keer de gelegenheid gehad om mensen te begeleiden met een gezinsherenigingaanvraag. Dat kost heel veel tijd en heel veel formulieren, maar als zo’n proces lukt is dat geweldig. Zo ben ik er bij geweest toen een moeder haar overlevende vier kinderen hier naar toe mocht laten gekomen. Dan kun je het niet droog houden.”