Op ‘t bankje

Een vrouw die zo te zien een volle boodschappentrolley achter zich aansleurt komt met een diepe zucht naast me zitten. Ze groet me vriendelijk en steekt dan meteen van wal. ‘We zijn weer in ons eigen huis, dat is ook weer even wennen. We hebben een huisje in een vakantiepark maar wat was het heet dit keer’, zegt ze meteen. ‘We hebben dat huisje van mijn schoonmoeder overgenomen. Mijn schoonvader is nog niet zo heel lang geleden overleden en nu haar man er niet meer is wil ze er niet meer heen. Het staat op een mooie camping niet zo ver hiervandaan en er is een mooi zwembad vlakbij waar onze twee jongens bijna altijd in te vinden waren. Mijn man en ik zijn meestal vrij actief en wandelen en fietsen heel veel maar dit keer gingen we ook liever zwemmen. De jongens hebben veel vriendjes op de camping en weten zich wel te vermaken, hoewel het voor hen soms ook te warm was.’ Ze vertelt dat ze voordat ze het huisje hadden een gewone caravan hadden en altijd een paar weken in Frankrijk op een camping stonden, maar omdat ze het daar toch wat te warm vonden worden hebben ze de caravan verkocht en zijn de vakantie in dat huisje door gaan brengen. ‘Maar het was dit jaar hier net zo heet als daar. Toch hebben we ons best kunnen vermaken hoor’, zegt ze meteen. ‘Nu zijn we weer thuis en moest ik weer van alles in huis halen want we zijn daar vaak uit eten gegaan. Ik zit in het onderwijs en kon daar blijven maar mijn man moest na drie weken weer aan het werk. Hij ging af en toe met de fiets naar zijn werk. Hij kan ook veel online doen dus hoefde hij niet iedere dag naar kantoor. Als hij op kantoor moest werken ging hij voordat hij naar de camping ging thuis altijd nog een en ander regelen, vooral de planten en de tuin. We zijn nu nog maar een paar uur thuis en ik ben dus meteen boodschappen gaan doen. Lekkere aardappelen gekocht, verse sperzieboontjes en een paar flinke karbonaden. M’n man zei wel steeds dat hij alles wat we op de camping aten lekker vond, maar je zal hem vanavond moeten zien. Dan merkt hij pas wat hij gemist heeft’, zegt ze lachend. Toevallig vertelde deze week een meisje op het bankje dat ze na haar vakantie in het buitenland altijd kapucijners met sla en een schnitzel wil eten. De volgende dag zei iemand dat hij na thuiskomst uit het buitenland eerst op zoek ging naar een Hemaworst. We zijn kennelijk toch verknocht aan onze eigen eetcultuur. De vrouw zelf moet ook weer aan het werk en is eigenlijk ook wel weer blij om thuis te zijn. Ze vertelt dat ze in de weekenden van plan zijn om af en toe weer naar de camping te gaan, maar de jongens zitten op voetbal dus moeten we maar eens zien hoe we dat doen. Ik ben eigenlijk wel weer blij om thuis te zijn en het gewone ritme weer op te pakken.’ Ik heb aandachtig haar verhaal aangehoord. Ze lijkt aanstalten te maken om verder te gaan, maar moet ook nog even kwijt wat ze nu gaat doen. ‘Zo nou ga ik thuis eerst de was in de machine stoppen. In de tijd dat de machine draait maak ik het eten klaar en dan hebben we de eerste dag in eigen huis er weer opzitten’, zegt ze tevreden. Dan stapt ze op en gaat het gewone leven weer tegemoet.

Maerten