Ongewenst bezoek

Het is zomer en het is warm. Een schriel windje speelt rond de takken van het droge bos. Vier voeten stappen vastberaden voort. Als weggelopen uit een duister sprookje beweegt de grijze wolf naar de dichtbegroeide maisakker, onbespied. Geruisloos sluiten de stengels zich achter hem, wissen zijn sporen uit.

Wolven zijn intelligente en zeer sociale dieren. Ze leven in familieverband en houden, zelfs over grote afstanden, onderling contact (het huilen). Hun uitstekend gehoor, reukzin, zicht en imposante afmetingen maakt ze machtig en angstaanjagend. Deze dieren uit de wilde natuur hou je liefst op grote afstand. Om de familie te voeden stropen wolven de wijde omgeving af. Hun ogen, gebrand op bewegingen, gloeien door de schemering. Zodra de wolf een prooi ontwaart verandert het warme familiedier in een kille moordenaar. Meedogenloos verscheurt hij zijn prooi, verslindt ‘m zonder te kauwen. Hij vindt zijn slachtoffers in de natuur, maar bij gebrek daaraan richt hij zich op het vee en onze huisdieren.

Verdwaald in plaats en tijd zwerft de wolf langs de randen van ons cultuurlandschap. Hij vindt er teveel om op te eten. Wild en gulzig veroorzaakt hij onmetelijk dierenleed. De onzekerheid, het niet weten waar en wanneer hij zal toeslaan maakt dierenvrienden radeloos. Op zoek naar oplossingen raken wij verdwaald in bittere discussies.

Ongewenst bezoek
Onmetelijk dierenleed
Wolf in schaapskleren

Karien Scholten