Dierenarts druk met grasaren

door Rob Klaassen

Met enige regelmaat belanden er de laatste tijd honden bij de dierenarts waarbij een grasaar operatief verwijderd moet worden.

De teckel van Jiska Pronk uit Hollandsche Rading belandde zelfs twee keer op de tafel bij de dierenarts. Zij vroeg zich af of de gemeente De Bilt haar maaibeleid heeft veranderd waardoor er dit jaar ineens problemen zijn ontstaan.

Weerhaakjes

Grasaren zijn scherpe gedroogde grasverzamelingen met weerhaakjes die gevaarlijk zijn voor m.n. honden en ook katten. Deze grasaren dringen gemakkelijk de vacht, neus, ogen of huid binnen en kruipen door de weerhaakjes steeds dieper het lichaam in. Je treft ze vooral in de zomer aan langs paden en velden. De symptomen van het bij zich dragen van grasaren bij een hond zijn: het schudden met de kop, flapperen met de oren, kokhalsneigingen, niezen, gezwollen pootje of wond, mank lopen. Een grasaar is met name gevaarlijk door die weerhaakjes die eraan zitten waardoor ze maar een kant uit kunnen en daardoor steeds verder het lichaam ingaan. Zo kunnen ze zelfs in longen of andere vitale organen terechtkomen, wat tot ernstige complicaties kan leiden of (in uitzonderlijke gevallen) zelfs tot overlijden.

Dierenkliniek

Anna Lagendaal, dierenarts bij ‘ByMoby’ in Maartensdijk, vertelde dat in de maand juni er gemiddeld 1 patiënt per dag bij hen kwam met een aandoening als gevolg van grasaren. Vooral tussen de tenen was er vaak sprake van ingegraafde en ingekapselde grasaren. In voorafgaande jaren was dat significant minder het geval. Toen was er gemiddeld sprake van ten hoogste 3-4 gevallen per week; ‘Ons advies aan alle hondeneigenaren is om direct na elke wandeling met je hond poten en oren heel strikt te controleren op grasaren. Doorgaans kun je die dan nog redelijk gemakkelijk verwijderen, hiermee wordt veel gedoe voorkomen. 

Maaibeleid

De gemeente heeft het maaibeleid niet gewijzigd. Ook in het reguliere onderhoudsprogramma van plantsoenen is niets veranderd. Waarom de grasaren dit jaar voor veel overlast zorgen is vooralsnog onduidelijk.