Groene gedachten

Als na de kou de zon weer schijnt, de vogels fluiten, ontluiken groene gedachten. Gedachten die mee bewegen in het ritme van de seizoenen. Er zit lente in de lucht. Het bodemleven komt op gang. Massaal willen we aan de slag in de natuur.

Ons landschap ademt nóg de inspanningen van vroeger tijden. Landerijen die met doorzettingsvermogen werden ingericht naar onze wensen. Wensen die in de loop der jaren langzaam veranderden. Opnieuw staat de inrichting van ons platteland ter discussie. Natuur- en stikstofdoelen hangen zwaar in de lucht. Van hogerhand worden nieuwe plannen geponeerd over ruimte voor wonen, natuur en industrie. Rest er straks nog ruimte voor agrarisch groen?

Vanuit een oude boom staart een ‘Groene man’ me aan, gekweld, grimmig. Een oersymbool dat de intelligentie van de natuur illustreert. Vaak opgehangen om de groei en vruchtbaarheid van het gewas en het vee te stimuleren. Hier hangt hij om de oude boom levenskracht te schenken. De ‘Groene man’, even tijdloos als actueel. Leven met respect voor de natuur. In wijsheid de mogelijkheden overwegend die ons ter beschikking staan.

(Karien Scholten)

In haiku:

Groene gedachten
Verbinden mens en natuur
Wijze Groene man