Column - De grond is wit

DE GROND IS WIT

DE NEVEL WIT

WELK ZWIJGEND TOVERLAND IS DIT.....

Dit zijn regels zoals ik ze me herinner van een gedicht van Jacqueline E. van der Waals en helemaal van toepassing op het weer van de afgelopen dagen.

Een kleine 50 jaar geleden moest ik dit gedicht uit mijn hoofd leren en voordragen voor de klas. Grappig dat die regels altijd zijn blijven hangen.

“Poëzie, zo moeilijk nie” schreef Herman Finkers ooit, daar ben ik het niet mee eens. Poëzie gaat verder dan rijmelarij en is een kunstvorm. En nog lastig ook want de dichter gebruikt klank, ritme en beeldspraak om emoties, ervaringen of ideeën uit te drukken en soms snap je er niets van.

Ida Gerhardt was zo’n dichteres die de kunst machtig was. Zij leefde van 1905 tot 1997. In 1951 had Kees Boeke haar gevraagd om de gymnasiumafdeling van zijn school in Bilthoven te gaan leiden en zo kwam zij naar Bilthoven. In 1956 ging Ida hier met haar vriendin samen wonen, niet gebruikelijk in die tijd. Later verhuisde zij richting Zutphen waar zij langs de IJssel met een beeld geëerd wordt. In 1997 ontving zij de PC-Hooftprijs. Niet zomaar een dichteres dus!

Niet verwonderlijk dat het Ida Gerhardtgenootschap haar roots in Bilthoven heeft en vanwege mijn werk, iets met boeken, ben ik daar langzaam maar zeker bij betrokken geraakt en zo komt het dat ik al een aantal malen bij het najaarssymposium van dit genootschap met een boekentafel aanwezig was. Zo ontmoette ik Ingmar Heytze, oud Werkplaatsleerling en leerde ik kunstenares Iris le Rütte kennen.

Misschien leuk om te weten: boven mijn winkel hangt een ‘elfje’ aan de gevel. Dat is een dichtvorm van Ingmar, zo heeft Bilthoven ook muurpoëzie! 

En Iris was spreekster op het symposium in 2022, zij sprak daar over het werk van Ida en toen kwamen er twee werelden samen: woord en beeld. En dat niet alleen: Ida en Iris! Dat was een soort ‘match made in heaven’ .

Toen kon Jos Heuer -oud Werkplaats- beginnen met fondsen werven, daarover een andere keer meer. Met niet aflatende inzet is het deze lokale held gelukt om een enorm bedrag bij elkaar te sprokkelen en gaat het beeld er komen. Het komt op het Vinkenplein: een vier meter hoge Hazelaar van Brons naar het gedicht “de Hazelaar” van Ida Gerhardt.

En zo zetten wij Bilthoven op de literaire kaart.

U snapt dat ik in mijn nopjes ben!

Ike Bekking