Boek markeert jubileum GGiN in Bilthoven

door Henk van de Bunt

‘Drie piramidevormige daken maken dat het kerkgebouw van de gereformeerde gemeente in Nederland (GGiN) Utrecht-De Bilt al vanaf enkele honderden meters zichtbaar is. De gemeente bestaat honderd jaar en kerkt inmiddels twintig jaar in Bilthoven’, aldus opende Ruben Bolier op 27 november zijn bijdrage in het Reformatorisch Dagblad. Zaterdag 29 november was er een gedenkmoment in het kerkgebouw aan de Planetenbaan in Bilthoven en werd een eerste exemplaar van het uitgegeven gedenkboek uitgereikt aan burgemeester Maarten Haverkamp.

‘Tot 2005 kwam de gemeente samen aan de Zandhofsestraat in Utrecht, maar dat ging op een gegeven moment niet meer’, zegt ouderling Mattie Simons uit Maartensdijk. ‘Onder andere omdat we vreesden dat de gemeenteleden voortaan ook op zondag voor hun parkeerplek moesten betalen. Daarbij woonden er destijds nog maar twee gezinnen in Utrecht zelf’. 

Drietal

Het jubileumboek geschreven door een drietal leden Coen en Joost Horst uit Maartensdijk en de Houtense Hans Vink en beslaat ong. 110 pagina’s. In de Verantwoording vertellen zij erover: ‘In 2019 ontstond bij één van de samenstellers het idee om de geschiedenis van de gemeente te beschrijven. De kerkenraad gaf toestemming om dit verder uit te werken en in boekvorm te laten verschijnen. Hierbij is er veel onderzoek gedaan naar de jaren vóór de verhuizing naar De Bilt. Onze gemeente is een streekgemeente en daarom hebben we geprobeerd zoveel mogelijk informatie te achterhalen. We hebben ervaren hoe lastig dit soms is, omdat oud-leden vertrokken of ons ontvallen zijn. Uiteindelijk is een uitgebreid archief van onze gemeente aangelegd’. Het drietal heeft ook van anderen hulp gehad; genoemd wordt Maartensdijker Jan den Ouden voor verschillende illustraties en de omslag en de ondersteunende inbreng van ouderling Mattie Simons blijft ook niet onvermeld.

Willibrord

Burgemeester Maarten Haverkamp refereert aan de naam Willibrord in het verhaal over het ontstaan van de Utrechtse kerken: ‘De geschiedenis van de Christelijke kerk in Utrecht begint omstreeks 630, wanneer de Frankische koning Dagobert I een kerkje binnen de muren van het van oorsprong Romeinse fort Trajectum in Utrecht laat bouwen. Dit kerkje wordt in de jaren daarna door de nog heidense Friezen vernield. In de herfst van 690 landt de uit Engeland afkomstige missionaris Willibrord met elf of twaalf metgezellen in ons land om de Friezen tot het christendom te bekeren. Samen met de later bij Dokkum vermoorde Bonifatius zal Willibrord rond 700 het fort als uitvalsbasis gebruiken. Willibrord sticht er twee kerken. Burgemeester Maarten Haverkamp in zijn dankwoord: ‘Dit boek biedt niet alleen een terugblik op een rijk verleden, een verleden wat in het boek verder teruggaat dan de 100 jaar van de Gereformeerde Gemeente in Nederland te Utrecht en De Bilt en ook aandacht besteed aan Willibrord. Zelf kerk ik op dit moment nog in de Willibrord-kerk in Nederhorst een gebouw uit de 12e eeuw wat voor mij onderdeel is van een waardevolle herinnering aan de generaties die hebben bijgedragen aan de opbouw van de kerk’. 

Fundament

‘Ons verleden is niet slechts een afgesloten hoofdstuk of een verzameling feiten, maar een fundament waarop we vandaag verder bouwen. Een bron van onderwijs en in zekere zin bezinning. Door wat achter ons ligt te begrijpen, zijn we uitgerust om de uitdagingen van het heden te dragen en met vertrouwen de toekomst tegemoet te gaan. De geschiedenis toont ons hoe we samen kunnen werken voor een goed resultaat; datzelfde vraagt de toekomst ook van ons. Wanneer we de lessen van vroeger ter harte nemen en tegelijk oog houden voor de behoeften en mogelijkheden van deze tijd, heb ik er alle vertrouwen in dat de toekomst er ook mooi uit zal zien voor deze gereformeerde gemeente. Opvallend dat eind 2013 de kerkenraad een Zorgcommissie oprichtte vanuit het besef dat we als gemeente als een groot gezin zijn. In een tijd dat we als wereldlijke gemeente niet altijd de zorg kunnen bieden die misschien noodzakelijk en gewenst is, is het mooi om te zien dat we vanuit maatschappij initiatieven komen om elkaar te steunen. Dat kan via een kerk maar ook via een wijk- of buurt vereniging’.