Column - Participeren of protocollen?

De zachte november maakt een wandelrondje dorp tot een waar genoegen. Uw dorpscolumnist geeft onderweg haar ogen goed de kost. De plaatselijke horeca ziet er drukbezocht uit. De hele horeca? Nee, want onze alleroudste kroeg (anno 1727 met een gemeentelijke drankvergunning uit 1913), heeft vorige maand de kaarsen en gaslampen voorgoed moeten dimmen. Reden? Een terrasruimte was volgens de gemeentelijke ambtenarij in strijd met het ‘historische beeld van de Dorpsstraat v/h Steenweg’. 

Hangend aan de bar van een ander lokaal etablissement maakte ik een opmerking over de overwoekerde zandvlakte (lees: woningbouwterrein) bij hem voor de deur. Dat moet een ware Sahara zijn geweest afgelopen zomer, toen de temperaturen opnieuw konden oplopen tot 40 graden. Een kroegtijger die niet levensmoe is, gaat dan toch liever op het overhuifde terras van de concurrentie zitten. Want ook deze kroegbaas ziet zijn vergunningsaanvraag niet tijdig gehonoreerd. De ambtelijk gemeentemedewerker ‘die daarover gaat’, spoedt zich na een dag protocollen en afvinken over de A1, A6 of A27 naar huis in respectievelijk Almere, Zeewolde, Harderwijk, Culemborg of Wijk bij Duurstede. Vrijdag is vrij, dus deze herfst zit de lokale uitbater, wegens een mislukt zomerseizoen met een negatieve jaarrekening in zijn maag.   

Participeren, hoe doe je dat?

Afgelopen week presenteerde de wethouder Financiën een bezuinigingsagenda. De zeis van het Ravijnjaar blijkt ook het thema Participatie te raken. Voor al degenen die dit jargon uit een vorig politiek tijdperk nooit begrepen, participatie is mogelijkheid tot meedenken over het beleid en besluit van de overheid. Je hebt burgerparticipatie, arbeidsparticipatie, maatschappelijke participatie en politieke participatie. De enige participatie die volgens mij hout snijdt is die van gemeentemedewerkers in de leefwereld van de inwoners. Met als hopelijk resultaat dat ze hun tot dusver anonieme activiteiten zelf gaan meemaken, voelen en persoonlijk evalueren. 

Tijdens mijn rondje dorp, ik woon hier wél en participeer dus kosteloos en moeiteloos, loop ik over de Hessenweg en Looydijk. Daar stel ik vast dat ook tijdens de zittingsperiode van de huidige raad en college de afbraak en achterstand opnieuw sneller zijn verlopen dan de wederopbouw. Er zijn nu twee Chinese restaurants met een overwoekerd bouwterrein als buur. Een lege Blokker is niet best voor het buurtimago. Is de lokale winkeliersvereniging soms in slaap gevallen? Hoe staat het eigenlijk met de organisatiegraad van het bedrijfsleven in onze kernen? Het is verkiezingstijd en je zou verwachten dat het plaatselijke lobbycircuit de deuken in de trappen van Jagtlust loopt! Maar al wat ik op internet tegenkom is een “Ondernemer van het Jaar” verkiezing, uitgeschreven door de lokale Lions Club.