Geduld aan de draad

Ondersteboven in het web trekt mevrouw spin met haar dikke, geel gestreepte buik de aandacht. Het is één van Europa’s grootste spinnen, de tijgerspin of wespspin. Beide namen verwijzen naar een gevaarlijk dier. Met haar afschrikwekkende uiterlijk heeft zij van vijanden niet veel te vrezen. De mannetjes zijn veel kleiner en onopvallend dof-bruin. Overigens wordt het mannetje na de paring vrijwel altijd ingesponnen en opgegeten door het vrouwtje. Een voedzaam hapje dat vervolgens de ontwikkeling van hun beider nageslacht ten goede komt.

Om haar voedsel te vangen, sprinkhanen, libellen en kevers, hangt moeder spin haar web in de lage begroeiing. Kenmerkend zijn de zigzag banden in het web. Dat type weefsel zou uv-licht weerkaatsen en daarmee insecten aantrekken. Deze dame heeft zich dicht bij het water gepositioneerd, een plek waar gegarandeerd veel insecten komen. 

De bladeren van de zegge heeft ze tot een koepel gesponnen, zacht verend en uitnodigend om even uit te rusten. Zodra het web beweegt komt de spin in actie.

Oorspronkelijk komen deze opmerkelijke spinnen uit het warme zuiden. In het verleden was de tijgerspin in ons land zeldzaam, maar met het veranderende klimaat heeft de soort z’n territorium geleidelijk naar het noorden uitgebreid.

(Karien Scholten)

In haiku:
Het weefsel verstrikt
Als zich een slachtoffer meldt
Geduld aan de draad