De helpende hand

Ondanks hun omvang, hun kracht en hoogte vallen bomen dikwijls onvoldoende op. Maar al te vaak lopen we aan ze voorbij, hoe bijzonder ze ook zijn. Maar soms weet een creatieve geest er zomaar de aandacht op te vestigen. Deze oude boom viel in het oog omdat er een hand van hout in was gemonteerd. De hand lijkt de passant uit te nodigen hier de eenvoudige weg te kiezen, binnendoor, onder verwarrende houtstructuren door. Anders gezegd, een helpende hand naar de kern van de zaak, langs hardnekkige verwikkelingen.

Een helpende hand, hoezeer kan je daarom verlegen zitten bij pech onderweg. Voor ons betrof dat de vertrouwde auto waar ineens de vaart uit was. Hoewel we gewend zijn zulke problemen zelf op te lossen, moesten we nu de hulptroepen inroepen. Ingewikkeld, want had onze kostbare auto, een klassieker, voor een buitenstaander misschien enkel nog sloopwaarde? Wie laat je sleutelen, wie spreekt de juiste taal, wie wil meedenken en kent de weg naar eenvoudige oplossingen... Slaan ze ver van huis wellicht een slaatje uit ons haperende vervoermiddel.

Op zo’n moment zijn mensen die meedenken een geschenk uit de hemel. Helpende handen die langs ingewikkelde kwesties loodsen en vlotte oplossingen bieden. Zij verzachten de pijn en transformeren een probleem tot een wijze les. Zo kwam er ineens vaart in de zaak en werd de thuisreis een feest.

(Karien Scholten)

In haiku:
Een helpende hand
Waar structuren verstarren
In alle eenvoud