Oplepelen

Tussen de grote drijfbladeren aan het wateroppervlak spreidt de gele plomp z’n bloemblaadjes om ruimte te geven aan de meeldraden. Aantrekkelijk geurt de nectar tot groot genoegen van velerlei insecten. Lange stelen transporteren zuurstof naar de wortelstokken in de bodem, waar het leven in de sloot van profiteert.

De poldersloot bevat een soortenrijkdom aan onderwaterleven. Leven dat onder de waterspiegel vaak verborgen blijft. Toch zijn er talloze dieren die de voedzame eigenschappen van die modderkruipers kennen. Vanuit de verte komt een liefhebber aangevlogen. Helderwit, met een brede vleugelslag beweegt hij soepel door de lucht, de lepelaar. De lange nek vooruitgestrekt, turen zijn ogen ingespannen naar een gunstig plekje om te vissen. Hij landt in één van de ondiepe plassen verderop. Door de telelens kunnen we zijn doen en laten van nabij volgen. We zien hem rondstappen tussen het riet. Met iedere stap bewegen zijn kenmerkende kuifveren mee. Lepelaars vissen op de tast. In ondiep water bewegen ze hun lange, lepelvormige snavel over de bodem heen en weer, op zoek naar amfibieën, visjes, libellenlarven, enz.

Het schijnt dat de grote vogels soms wel 40 km van huis het voedsel verzamelen voor hun opgroeiend kroost. Voordat dit exemplaar weer vertrekt loopt hij in alle schoonheid het slik van de sloot nog grondig na.

In haiku:

Tot in de bodem
Krioelt de sloot van leven
Vist de lepelaar