Project-natuur

Het leek een leuk initiatief... de natuur dichterbij brengen op het treinstation door op de koppen van de perrons reizigers welkom te heten met een bloemenhulde. Er is gedacht aan planten die gul bloeien, de hele zomer lang. Phlomis (brandkruid) en kattenkruid, mooie planten in een ruime plantenbak. Helaas niet meer dan een geïsoleerd project, vlot van de tekentafel en ook weer snel vergeten. Want, hoewel de planten vlak naast de brandkraan staan, blijft bewatering achterwege. Dat levert bij het uitblijven van hemelwater een trieste aanblik... een dorre boel.

In sneltreinvaart trekken eindeloze rijen mensen langs. Hun bagage rolt eenvoudig mee in koffers op ratelende wieltjes. Geroezemoes, rennende voeten, het schrille fluitje van de conducteur... een omgeving in beweging. In de trein wordt geadverteerd met “Plant bomen voor een groene toekomst”.

Op het perron hoppen dikke hommels van bloem naar bloem. Maar die staan droog, dus geen nectar. Enkel een teleurstellende etalage van een natuurproject dat zichzelf niet kan bedruipen. Vlakbij biedt de brandkraan toegang tot het gemeentelijk waterleidingnet. Volgens voorschrift goed zichtbaar, makkelijk bereikbaar, gegarandeerd een goede toevoer van water... maar alleen in geval van nood te gebruiken door de brandweer. Dus niet voor plantenwortels. Voor de natuur is hier overduidelijk een noodsituatie ontstaan!
(Karien Scholten)

In haiku:
Vlak naast de brandkraan
Smachten planten naar water
In project-natuur