Jong ontmoet oud door middel van kunst

Daar stonden we met 24 werkers in het verzorgingstehuis te wachten tot dat de expo officieel kon beginnen. Precies om 11.00 uur begon de tentoonstelling en mochten de bewoners officieel beginnen met kijken naar de kunstwerken.

22 november hebben de werkers kennis gemaakt met de bewoners en zijn ze begonnen met het lange proces van eerst het onderzoeken en daarna het maken van het werk. Voor het werk kregen de werkers 2 maanden de tijd. Geïnspireerd begonnen de werkers met schilderen. Veel van hun nog met het verleden van de bewoners in hun achterhoofd.

Twee maanden later, op 31 januari werd de binnenhuistentoonstelling eindelijk geopend. Rond 10.30 uur kwamen de werkers binnen druppelen. Alle werkers gingen zitten in een rondje om een tafel. In de tussentijd wachten de werkers totdat alle bewoners zich beneden hadden verzameld. De meeste werkers kregen een kopje thee en een donut voor tijdens het wachten. Uiteindelijk kregen de werkers te horen dat het ging beginnen. De werkers en bewoners verspreidden zich door de kamer. Alle werkers gingen bij hun stuk staan, terwijl de bewoners rond de kamer liepen. Veel ouderen maakten nog een praatje met werkers. Enige bewoners kregen zelfs het kunstwerk om te bewaren als aandenken aan het einde van de tentoonstelling.

Ervaringen

Aan het eind van de expo heb ik nog met een aantal werkers gepraat. Elke werker had namelijk net nog zijn of haar eigen ervaring.

Een van de werkers beschreef de expo als “een grappige ervaring”. Het was niet zo professioneel als andere exposities, maar juist dat maakte het zo gezellig en knus. Het was ook een informele sfeer waar iedereen zich comfortabel in voelde. Ook was het leuk om de reacties te zien.

Een ander favoriet hoogtepunt van een werker was, toen een man een foto nam met het kunstwerk dat hij had ontvangen. “Hoe blij hij ermee was, maakte het allemaal de moeite waard,” vertelde hij. Ondanks zijn aanvankelijke angst dat de ouderen misschien te eerlijk zouden zijn, bleek het dat ze zijn werk juist heel waardeerden.

Wat het project voor deze werkers bijzonder maakte, was niet alleen het proces van het maken, maar vooral het contact met ouderen. Het was een kans om meer te leren over hun levens, hun verhalen en om iets waardevols voor hen te creëren. Het besef dat je iemands dag zo erg kan opvrolijken met kunst was ook erg belangrijk voor de werkers.

Jong en oud verenigen

Dit project kwam tot stand dankzij medewerker Constance van der Schaft, wiens moeder in de Koperwiek woont. Zij besloot haar leerlingen in contact te brengen met de ouderen in het verzorgingshuis, geïnspireerd door de gedachte dat ouderen allemaal een uniek levensverhaal hebben. “Ouderen hebben allemaal een levensverhaal en dit was ook een mooie kans om jong en oud te verenigen met als uitkomst een prachtig kunstwerk.”

Het plan is dan ook om dit volgende jaren voor te zetten. In de hoop tot meer waardevolle herinneringen en contact tussen deze twee generaties te behouden. (door Aimee Haas - leerling Werkplaats)