Niet trots, wel tevreden: Ruud Jansen gaat met pensioen
Niet trots, wel tevreden: Ruud Jansen gaat met pensioen Merlyn van Dobben

Ruud Jansen verlaat WVT

12 juni 2024 om 10:58 Mensen

BILTHOVEN Na ruim twintig jaar zwaait hij over enkele weken af als directeur van sociaal-culturele welzijnsorganisatie WVT. Ruud Jansen gaat met pensioen. Is hij trots op wat hij heeft bereikt? Ruud: ‘Trots is niet het goede woord. Ik ben tevreden. Met de professionaliseringsslag die we hebben gemaakt, de samenwerkingsverbanden die we zijn aangegaan, de verduurzaming van het gebouw. Trots ben ik op onze meer dan tweehonderd vrijwilligers. Alles wordt gedragen door min of meer zelfstandig draaiende teams van vrijwilligers en dat is onze grote kracht.’

advertentie

Door Merlyn van Dobben

Heeft het WVT hem veranderd? Ruud: ‘Het heeft me wel gevormd, ja. Het is een ledenvereniging en dat vergde wat aanpassing. Hiervoor werkte ik als manager bij een sociaal-cultureel centrum in Naarden en daar ging het besluitvormingsproces sneller. Je kon makkelijker met de gemeente of penningmeester zaken kortsluiten, maar hier gaat het meer trapsgewijs, wat meer tijd kost. Daar moest ik wel even aan wennen, want mijn geduld werd behoorlijk op de proef gesteld. Maar belangrijke beslissingen neem je niet zonder de leden. Ik ben weliswaar directeur, maar ik ben niet de baas. De leden zijn de baas.’

Zijn absolute hoogtepunt was het 100-jarig jubileum dat WVT vorig jaar vierde. Ruud: ‘Dat kwam vlak na het absolute dieptepunt, namelijk de coronatijd. Toen lagen we bijna op onze kant. Er was maar een handjevol activiteiten. Wat wel positief uitpakte, was het crisis- en herstelplan van de gemeente, dat tot veel hechtere samenwerkingsverbanden heeft geleid. Ik hoop dat WVT dat in de toekomst nog verder gaat uitbouwen.’

Niet alles kende een goede afloop. Zo moesten de peuterspeelzalen noodgedwongen dicht. Ruud: ‘Dat heeft me erg geraakt, maar het kon niet anders. Met de Harmonisatiewet werden de eisen voor kinderopvang aangescherpt, wat op zich prima is, maar we draaiden al dertig jaar met één gediplomeerde per groep en drie vrijwilligers. De overheid eiste nu dat er minimaal twee gediplomeerden voor de groep moesten staan, maar de kosten daarvoor moeten op een of andere manier doorberekend worden. Ouders konden het bedrag niet langer opbrengen, dus heb ik met pijn in het hart onze twee peuterspeelzalen moeten sluiten.’

‘Waar ik heel blij mee ben, is het feit dat we nog steeds als zelfstandige organisatie opereren. Er was even sprake van dat we zouden opgaan in één grote welzijnsorganisatie, maar we hebben toen gezegd: daar gaan wij niet in mee. Het WVT is het cluppie van de vrijwilligers. Als je er een stichting van maakt, met een bestuur op afstand, raak je hun betrokkenheid kwijt. We zijn altijd een eigenwijze organisatie geweest en ik hoop dat dat zo blijft; dat de eigenheid behouden blijft. Maar het is volledig aan mijn opvolger, Jacqueline Franssens, om daar verder vorm aan te geven.’

En nu? Ruud: ‘Nu heb ik eindelijk tijd om mijn kinderen, die allebei in het buitenland wonen, te bezoeken. En ik hou erg van lange-afstand-wandelingen, dus ik trek binnenkort met mijn rugzak en tentje Europa in.’