De ‘vergeten’ schilder uit Groenekan

Bijna iedereen in deze omgeving kent de naam Copijn, van bomen en planten en tuinderijen. Minder bekend is de schilder Frans Copijn (1899-1979), zoon van Pieter Gerard Copijn (1854-1927), telg uit het befaamde geslacht van boomkwekers en landschapsarchitecten in Groenekan.

Frans studeerde biologie in Utrecht en bezocht daarna de Rijksacademie in Amsterdam. Na zijn studietijd vestigde hij zich in Duitsland. In de jaren twintig van de vorige eeuw raakte hij geïnspireerd door het gebied rond de Walensee in Zwitserland, met onder andere de bergketen de Churfirsten. Hier besloot hij zijn leven en werk te wijden aan het schilderen van ‘Het boek van de aarde’, met daarin onder andere landschappen, geneeskruiden, dieren, grassen, granen en kristallen.

Vijftig jaar lang werd het integrale werk van deze schilder behoed en bewaard. Een tentoonstelling van zijn werk is t/m 23 augustus te zien in Edelsteenwinkel De Karbonkel in Zeist, Steijnlaan 28. Het boek, getiteld Het boek van de aarde over zijn leven er werk is te koop bij de Bilthovense Boekhandel.