Column: Wolf in schaapskleren

Een wolf heeft iets met schapen. Ik las in onze eerste vernieuwde Vierklank: Net voor kerst heeft een wolf een kudde schapen aangevallen in Maartensdijk. Het is landelijk een discussie over het wel of niet goed vinden dat de wolf in ons land is. Het is toch zo’n leuk beest en hij doet geen mens kwaad. En ach, die paar schapen, als de wolf ze niet eet, dan doen wij het wel. Ik ben echt een hondenliefhebber, maar…….. ik krijg steeds meer bedenkingen tegen de wolf in onze ‘vrije’ natuur.

Iets heel anders. Ongeveer 25 jaar geleden kwamen mijn vrouw en ik regelmatig in het asielzoekerscentrum aan de Beukenburgerweg in Groenekan. We bezochten daar enkele Armeense gezinnen die hun goede banen en mooie huizen hadden achtergelaten, omdat het voor hen in Aleppo te onveilig werd. Inmiddels wonen diverse Armeense gezinnen met wederzijds plezier in onze gemeente. Jaren geleden vroeg ik aan hen: He, die jonge Assad lijkt me toch best een beschaafde man. Zij gaven mij toen vrijwel gelijk van repliek met de opmerking: pas op, het is een wolf in schaapskleren. Die schaapskleren heeft hij op een gegeven moment uitgetrokken en de oorlog brak uit en het aantal vluchtelingen werd enorm.

Enkele weken voor kerst viel het regime van Assad en bijna iedereen was heel blij. Die vreselijke wolf is weg en we kunnen het land weer opbouwen. Sinds haar pensioen is mijn vrouw actief met taallessen voor vluchtelingen uit allerlei landen. Ook uit Syrië, vaak behorend tot minderheden zoals Armenen, Druzen, Christenen, Jezidi’s en Koerden. Ik kom ook regelmatig met hen in contact en zij zijn heel blij met het vertrek van Assad, maar maken zich tevens ernstige zorgen over de nieuwe leiding. Sinds enkele weken probeer ik zoveel mogelijk informatie hierover te verkrijgen en ik krijg hierdoor steeds meer bedenkingen tegen het terugkeren van minderheden naar het ‘vrije’ Syrië.

Op 7 januari werd op NPO2 de documentaire Danny ter Plekke uitgezonden (ook op Youtube). Danny liet beelden zien en mensen aan het woord in het Syrië na Assad. Blijdschap, maar voor de minderheden kreeg ik een déjà vu. De nieuwe leider van het land en zijn secondanten keurig in een pak met stropdas en allervriendelijkst tegen allerlei buitenlandse politici, maar de Duitse minister kreeg als vrouw toch maar geen hand: is het een wolf in schaapskleren?

Martin van Veelen