In haiku:Geel, rood, blauw of paarsIntens bezocht door hommelsVergaan in gratie
In haiku:Geel, rood, blauw of paarsIntens bezocht door hommelsVergaan in gratie Foto:

Vergaan in gratie

Algemeen

Zwervend door het polderland zie ik de seizoenen gaan. Fris groen bloeit vandaag de lente, door zonlicht aangekleed in een verscheidenheid aan kleuren. Hommels vliegen van bloem tot bloem. Zij maken geen onderscheid in uiterlijk of kleur, proeven vrijelijk van wat de omgeving hen biedt. Van blauw naar geel of paars verzamelen ze stuifmeel en zonne-energie.

Met een overvloed aan stuifmeel zorgen planten voor hun voortbestaan én voor dat van de insecten die hun bevruchting mogelijk maken. Zo verzorgt de plant de hommel en zorgt de hommel voor de plant. De bloem laat haar verlokkende blaadjes vallen als in haar hart de kiemplantjes zijn gevormd.

Terwijl velerlei bloemen verleidelijk wuiven in de wind is voor de meeste paardenbloemen het seizoen alweer voorbij. Uitgebloeid geven zij hun zaadpluizen één voor één mee met de wind. Op reis naar een nieuw begin. Hiermee heeft de bloem haar taak volbracht en hoopt dat haar zaden in goede aarde vallen. De kale bloemstengels blijven staan, vergaan in stille gratie. Breekbaar, in een krachtige kringloop.

Om me heen duurt het voorjaar voort. In vreugdesprongen boven het wateroppervlak getuigen vissen van hun liefdesleven tussen de waterplanten. Vier reeën kruisen mijn pad, vliegensvlug. In het hoge gras slenteren ze verder in de richting van het beschuttend struikgewas. Onderweg bloeit weegbree in witte bloemenkransjes, helend voor wie daar oog voor heeft.

(Karien Scholten)