Kunst van een klassieker

Cees Schuurman uit Westbroek bouwde 2 winters aan een schaalmodel van de Lincoln 163 B uit 1929. Niet zomaar een vervoermiddel. In die jaren gold Lincoln als een wonder van automobieltechniek, één van de best verkopende merken uit de Verenigde Staten. 

Advertenties uit die tijd jubelen: ‘Zonder overdrijving mag gezegd worden dat de carrosserieën, ontworpen door de eerste kunstenaars op dat gebied en onder Lincoln-oppertoezicht gebouwd volgens den strengsten Lincoln-maatstaf van materiaal en nauwkeurige afwerking, de mooiste zijn, welke thans op de wereldmarkt verkrijgbaar zijn’ In 1929 wordt geschreven: ‘Onder het gedistingeerde uiterlijk van den Lincoln bevindt zich een mechanisme, zoo volmaakt als menschenhanden ooit hebben gewrocht. Daar is materiaal van de beste hoedanigheid, ooit door de wetenschap voortgebracht. Daar is werkmanskunst op het gebied van moderne fabricage in den hoogsten graad. De Lincoln is gebouwd om te beantwoorden aan de hoogste eischen die men kan stellen aan een luxe automobiel. Dit ideaal kan alleen worden bereikt met de hulpbronnen, waarover een organisatie als de Ford Motor Company beschikt.’ Deze mooie woorden verleidden de vermogende Marinus van Marwijk Kooy, woonachtig op landgoed Vollenhove (De Bilt), om zo’n auto te bestellen. In onderdelen werd de dure auto vervoerd van de Verenigde Staten naar Amsterdam en gemonteerd door de firma Schutter & Van Bakel. Een koperen plaatje onder het dashboard vermeldt het serienummer en de naam van deze eerste eigenaar. Op de motorkap prijkt een ‘greyhound’ (hazewindhond), het embleem dat Lincoln introduceerde in 1927. 

De buitengewone oldtimer inspireerde Cees Schuurman tot het bouwen van een houten model: ‘In schaal 1:4, want dat is makkelijk rekenen.’ Hij begon met de wielen: ‘Ik moest prakkiseren hoe ik die zou maken… Draaien van eikenhout, met spaken van satéprikkers, moeren, binnennaafjes… En als de onderdelen klaar waren moest alles ook op de juiste plek passen. Ik maakte tekeningen, malletjes… Alles luistert heel nauw, een precies werkje, een heel gepuzzel. Het vereiste maximale concentratie op het werk, het ontwerp’. Vaak fietste Cees heen en weer om het origineel te bekijken en op te meten. Na het overlijden van zijn vrouw bracht dit hele project een heilzame afleiding. ‘Ik werk vooral met wat er voorradig is, meestal eikenhout. Lindenhout werkt makkelijk, maar is minder mooi, want het heeft weinig structuur en minder tekening. Het chassis is gemaakt van vurenhout, zwart geschilderd. Voor de motorkap en de radiator gebruikte ik een oud tafelblad. De veerbladen, 7 stuks, zijn van buitenlands hout, dat veert goed. Een motor met 8 cilinders…’ Alles gefabriceerd met de draaibank, de houtsnijset, gutsen, raspen, houtbeitels, goed scherp. Het meeste werk gebeurde aan de werkbank in de schuur, maar soms ook lekker warm binnen, aan de eettafel. Verschillende zagen gebruikte hij, figuurzaag, lepelzaagje, Japanse zaag ( een trekzaag). ‘Voor het profiel in de banden heb ik zelf een beiteltje gemaakt van roestvrijstaal. Echt denkwerk. Allerlei onderdelen kunnen bewegen. De stuurinrichting werkt. De koffer achterop heeft riemen en gespen. Deuren en motorkap hebben scharnieren van hout, je kunt zó instappen…’ 

Ooit begon molenaarszoon Cees Schuurman, als 16-jarige, in de molen met een AEG boormachientje. ‘Een geweldige set, daar kon je van alles op monteren. Van decoupeerzaag, draai- tot schaafmachientje… Je moest ‘m wel steeds ombouwen. In de molen moesten we alles zelf maken of repareren, een geweldige leerschool’.

Twee winters werkte Cees Schuurman aan zijn fraaie modelauto. En nu is ‘ie klaar. Het kunstwerk krijgt een ereplaats in een speciale, op maat gemaakte vitrinekast in de loods naast de molen waar Cees z’n hele leven heeft gewerkt. Zaterdag 3 juni droeg hij zijn werkstuk over aan familie Colijn. Rond diezelfde tijd verzamelden leden en donateurs van de A-Ford club hier voor hun jaarlijkse evenement, T-day; zo’n 50 deelnemers met hun T-Ford, A-Ford of V8-Ford waren erbij en vertrokken voor een rondrit in de omgeving vanaf Korenmolen De Kraai, Molenweg 28 Westbroek. Het was een uniek moment voor unieke plaatjes.         (Karien Scholten) (Kijk voor meer foto’s op www.vierklank.nl)