Logo vierklank.nl
Herman Verbruggen en Els Maarschalkerweerd hebben altijd met veel plezier op de Nijepoort gewerkt
Herman Verbruggen en Els Maarschalkerweerd hebben altijd met veel plezier op de Nijepoort gewerkt
Jeugd

Personeelswisseling bij de Nijepoort in Groenekan

door Walter Eijndhoven

Het onderwijs in Nederland staat komende jaren onder grote druk. Veel leerkrachten verlaten het onderwijs vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd en opvolging is lastig te vinden. De Nijepoort in Groenekan is hier geen uitzondering op. Na vele jaren werkzaam te zijn geweest, verlaat een viertal personeelsleden de Groenekanse school. In twee afleveringen spreken wij met hen.

Herman Verbruggen, conciërge aan de Nijepoortschool in Groenekan, wilde altijd al het onderwijsvak in. Na zijn opleiding aan de Mattheusschool en de ULO in Overvecht (Utrecht) en de kweekschool in Zeist, stroomde hij dan ook het onderwijs in. 'Net als iedereen volgde ik natuurlijk eerst het basisonderwijs, op een jongensschool, geleid door fraters. In die tijd volgden wij geen lessen met meisjes, hoewel wij buiten schooltijd natuurlijk wel contact met hen zochten. Verder was ik altijd met sport bezig en volleybalde ik op een behoorlijk hoog niveau. Daar leerde ik ook mijn vrouw kennen. Zij viel op sportieve jongens en vooral op volleyballers met een baard en lang haar. Laatt ik dat toen nou net allemaal hebben'.

Vakantie
Tussen 1976 en 1999 gaf hij les aan een school in Utrecht, tot het moment dat hij in 1999 een ongeluk kreeg. Verbruggen: 'Mijn enkel was volledig verbrijzeld en voor een klas staan lukte niet meer. Ontslag volgde. Ja, dat was een ellendige tijd. Met parttime banen probeerde ik een inkomen te verdienen'. In april 2009 keerde het tij. Er was een vacature voor conciërge op de Nijepoortschool in Groenekan. Een God's geschenk, volgens Verbruggen. 'Op 1 mei begon ik als conciërge. De leerlingen hadden vakantie en ik had nog geen sleutel van de school, dus kon ik de school niet in. Ik ben die eerste week als conciërge begonnen met vakantie. Wie kan dat zeggen?' Tijdens de loopbaan van Herman is veel veranderd. 'De grootste verandering is natuurlijk dit nieuwe schoolgebouw', vertelt hij. 'Het hele team is blij met dit nieuwe pand. Het is ruimtelijk en heel transparant, in tegenstelling tot het vorige schoolgebouw. En natuurlijk het digibord, dat is echt een uitkomst. Vroeger schreef ik hele schoolborden vol, met krijt, tot ik bijna een lamme arm kreeg. Nu gaat alles digitaal'. Met ingang van het nieuwe schoolseizoen verschijnt Verbruggen niet meer bij de Nijepoort. Vervelen zal hij zich echter niet. 'Ik ben al heel lang bezig met natuurvoeding en bij Ekoplaza in Utrecht zoeken zij nog iemand'.

Schoonzus
Niet alleen Herman verlaat de Groenekanse school. Vanwege haar leeftijd verlaat ook zijn collega Els Maarschalkerweerd de Nijepoort. Na in 1975 haar opleiding aan de PA in Zeist afgerond te hebben, kreeg zij een baan als leerkracht aan de Theresiaschool in Bilthoven. 'Op deze school gaf ik voornamelijk les aan de 2e, 3e en 5e klas', vertelt zij. Samen met haar collega en schoonzus Marianne, werkte zij gedurende enige jaren op de Theresiaschool. 'Mijn broer was getrouwd met Marianne en heel toevallig werkte zij ook op de Theresiaschool in Bilthoven', legt ze uit. 'Wij vulden elkaar goed aan en wat ook leuk was, zij gaf blokfluitlessen en ik leidde een koor'.

Kinderen
Els genoot van het lesgeven, maar in 1983 stopte zij bewust met lesgeven. 'Ik wilde graag kinderen en er gedurende die tijd ook voor hen zijn'. Tien jaar lang zette ik mij in voor hen, tot het na tien jaar toch weer begon te kriebelen'. Els begon als invalster voor alle groepen, op de Runnebeek (nu: de Rietakker). Soms slechts voor één dag, soms wat langer en één keer een aantal maanden, in een duobaan voor een kleuterklas. In 1996 wilde zij wel weer een vaste baan en kwam de Nijepoort in zicht. 'Het leuke was dat mijn schoonzus Marianne daar ook al werkte als invalster. Samen hebben wij toen één fulltime baan opgepakt. Wij merkten dat wij het heel goed samen konden vinden en hadden aan een half woord al genoeg . Daarna werkte ik nog met diverse andere collega's, wat mij prima beviel'.

Dorpsschool
Nijepoort is een heel fijne dorpsschool, met een veilige sfeer. 'Iedereen kan zichzelf zijn en wordt geaccepteerd, zoals hij/zij is', legt Els uit. De nieuwbouw zat al lang in de pen. Els: 'Ik werkte afwisselend in het oude pand en in het gebouw van de voormalige School met de Bijbel. Dat ik toch nog een half jaar in het nieuwe schoolgebouw kon werken, vond ik fijn. Ik voelde mij direct thuis, in dit open en transparante schoolgebouw'. Met weemoed neemt zij eind juni afscheid van 'haar' collega's, maar als zij denken van haar af te zijn, hebben zij het mis. In september is Els Maarschalkerweerd weer gewoon present, als invalkracht. 'Natuurlijk val ik niet altijd in en kan ik ook meer tijd besteden aan mijn kleinkinderen en lekker sporten, zwemmen en fitness'.

Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=vierklank.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>