Zorgzame handen

Vrolijk oranje kleurt de emmer, tot de rand gevuld met aardappels voor het grote gezin. Iedere donderdagochtend schilt de overgrootvader een paar kilo voor zijn achterkleinkinderen. Gezonde energie, zetmeel, vezels, mineralen en vitamines om van te groeien. Evenzo deed zijn vader, ‘Gijs wark’, lang geleden voor zijn gezin met vier zoons, harde werkers, grote eters. Werken op het land maakt hongerig...

Twee grote handen, gevormd door het zware werk, werken zorgvuldig samen. De ene hand draait de aardappel rond terwijl de andere vaardig het aardappelmesje bedient. Steeds langer groeit een mooi dun schillenlint, vult langzaam het houten schillenbakje. De man met de werkzame handen draagt zorg voor de jongste generatie van zijn familie. Onderweg van school naar huis zwaaien de kleintjes als ze langs fietsen. De familieband, een warm levend lint.

Eerst een bakkie koffie en dan schillen maar. Intussen passeren talloze gedachten. Herinneringen aan de vrienden die hij maakte... de taken die hij op zich nam... grote machines... Hij kwam overal, maakte kilometers weg ijsvrij in de winter, bewerkte ‘s zomers vele hectares groen, tot in de kleine uurtjes, niet altijd dik betaald. Een man met een groot hart. Over ouder worden... je vergeet wat... je lichaam verandert...

Onlangs kocht hij de laatste stoofperen van Erik in de winkelwagen. Schilde een bakkie dat hij mee gaf aan een toevallige passant. Die zou ze langs brengen bij een bekende in Breukelen. Zo hou je contact... Samen eten is ook gezellig. Jan roemt WOES (Westbroekse Ouderen Eten Samen), een lokaal initiatief. Gezellig aan tafel met mensen uit de buurt... met wie hij veel herinneringen deelt... de dominee erbij... Verbonden zijn...

‘s Middags worden de aardappels opgehaald. Na het schillen gaat hij aan het werk met de zelf bedachte oefeninstallatie, om in beweging te blijven. Of hij stapt op de fiets. Van verre te herkennen aan zijn grijze kuif.

(Karien Scholten)

In haiku:

Zorgzame handen
Schillen voor het nageslacht
Warm familie lint