Toonladders vertaald

‘Happy birthday to you’. In de wei staat een koe. En de koe zegt: ‘I love you. Happy birthday to you..’ Helder klinkt haar stemmetje door de feestzaal. De ruimte stroomt vol met gasten voor de eeuweling, een groot muziekliefhebber. Het versleten wijsje tilt de broze bejaarde over de tijd.

Zelf is hij verknocht aan klassiekers, componisten als Bach, Beethoven, Brahms. Maar ook de meer moderne werken van Skrjabin weet hij te waarderen. Hij kan vertellen over wat deze musici bewoog, hoe zij leefden, hun verlangen. Hij weet veel van meesterlijke melodieën, complexe composities, vastgelegd in notenschrift, zwart op wit. Van drama en emotie in toonladders, van ritme en dynamiek. 

Gebogen over de piano speelt hij een eigen compositie. Aanvankelijk wat stram raken zijn vingers de toetsen, wit en zwart. Zoeken toenadering in sonates, in preludes. Allengs soepeler trekken zij de noten los uit hun vaste verband, in vrije val, virtuoos, tot een improvisatie. Met zijn klankkunst weet hij te verleiden, in muziek recht uit het hart. Langzaam sterven de klanken weg, houden me evenwel nog tot lang daarna in een blije betovering.

Woorden bieden mij een alternatief, zwart op wit. Want taal is als muziek, de volgorde van de woorden bepaalt de klank van het verhaal.

(Karien Scholten)

In haiku:

Muziek uit het hart

Verbindt, verleidt, inspireert

Leidt tot verstilling