Vrijwilliger bij het Leger des Heils

Moe maar voldaan kom ik thuis na een frisse fietstocht van een half uur. Ik heb de middag doorgebracht in de inloop voor dak- en thuislozen van het Leger des Heils in Utrecht, waar ik sinds twee jaar als vrijwilliger werk. Ik merk dat ik me er steeds meer thuis voel en er graag kom. 

Toen ik om half twee naar binnen liep, werd ik begroet door Sietse, een blonde Fries. Hij vertelde me enthousiast dat hij binnenkort aan een nieuwe baan begint. Na een kort praatje loop ik naar het kantoortje, waar medewerker John begint met de voorbespreking van de dienst met de aanwezige vrijwilligers. Om twee uur nemen we de dienst over van de ochtendploeg. Ik start met David achter de bar, waar we de bezoekers bedienen op hun wenken, we smeren boterhammen, scheppen soep op en schenken koffie in. ‘Ha Omar, hoe is het met jou vandaag?’ vraag ik, terwijl ik een broodje voor hem smeer. Hij hoeft geen worst (varkensvlees) in de soep, zoals de meeste bezoekers uit Marokko of Algerije. Bezoekers uit Polen kunnen dit extraatje meestal juist wel waarderen. Het eerste uur is het flink druk (er zullen deze dag ruim 110 bezoekers binnenlopen), later mindert de stroom klanten aan de balie en hebben we tijd om de gekregen plakjes brie te snijden en samen met plakjes worst te presenteren. Dit vindt gretig aftrek, evenals de plakken kersstol. Tussendoor help ik Martin aan een andere winterjas, hij is doornat geregend. 

Ha, daar zie ik Pavel, een Poolse man die al jaren bij de inloop komt. Ik heb een jaar geleden een potje dammen van hem gewonnen (hij liet me winnen), waarna hij me op mijn vragen een stukje van zijn levensverhaal heeft vertelt. Hij is jaren geleden vanuit Polen naar Nederland gekomen om te werken. Heeft nu al lange tijd geen werk meer en dus ook geen onderdak, hij slaapt zomer en winter op straat. Is hier getrouwd geweest, heeft een dochter van acht jaar, die hij helaas niet meer ziet. Ik heb hem al een tijdje niet meer gezien. Fijn om hem even te groeten en te vragen hoe het gaat. ‘Het gaat’, meer zegt hij niet, een man van weinig woorden, gebrekkig Engels en Nederlands door elkaar. Maar ik zie aan het oplichten van zijn ogen en het begin van een glimlach hoe goed het hem doet om herkend te worden, bij zijn naam te worden aangesproken, even aandacht te krijgen. Een sprankje licht en liefde in zijn leven Hier word ik zelf zo blij van, om zo van betekenis te kunnen zijn in het leven van een ander. Om de liefde die ik van God ontvang door te mogen geven aan mijn medemens, die om redenen die ik vaak niet weet of niet begrijp, een onnoemelijk zwaar en eenzaam leven leidt. 

Nadat ik wordt afgelost in de ‘keuken’, loop ik door de ruimte met een kop soep. Ik schuif aan tafel bij Jack. Hij is opgegroeid in Suriname. Er volgt een gezellig gesprek, maar wanneer dit steeds meer uitmondt in een monoloog van zijn kant en ik intussen mijn soep op heb, bedank ik hem voor het gesprek en sta op om mijn kom in het vaat rek te zetten. Ik kijk wat rond. Er is een koortje met wat instrumenten gearriveerd, zij komen kerstliederen zingen. Blaadjes met tekst worden uitgedeeld, sommige bezoekers galmen flink mee. De sfeer is opperbest en gezellig. De persoonlijk verhalen van de bezoekers raken me. Er gaat een wereld van leed schuil achter de facade van vrolijkheid, druk praten of juist zwijgzaamheid of norsige onverschilligheid.Het is inmiddels bijna zes uur in de avond, de bezoekers trekken hun dikke jassen aan, zetten hun mutsen op en vertrekken bepakt en bezakt met rugzak en tassen, na een laatste ‘thank you’, ‘fijne avond’ en ‘Merry Christmas’. Zij gaan de kou weer in, op zoek naar een slaapplek.

Na nog een half uur flink aanpoten en alles opruimen, sluiten we samen af met de nabespreking waarna ik vertrek op de fiets naar mijn warme huis. Denkend aan de daklozen die in mijn leven een gezicht en een naam hebben gekregen.

Wil je ook dit mooie werk doen? Heb je een ochtend of middag per week of per twee weken beschikbaar? Neem dan contact op met Anja: Anja.hacquebord@legerdesheils.nl of 06 57147595 (Aline Lindner, Maartensdijk)