
Hazenliefde
9 februari 2024 om 17:30 AlgemeenMijn dochter (5 jaar) zit bij mij achterop de fiets. Naast mij fietst mijn buurvrouw die haar zoontje achterop heeft zitten (6 jaar). We zijn onderweg naar school. Tussen neus en lippen door verklaart mijn buurjongen mijn dochter de liefde. Hij wil graag met háár trouwen, waarop mijn dochter theatraal reageert met “ik dacht dat je het nooit zou vragen!” Glunderend liep het stel arm in arm over het schoolplein van de Nijepoort.
advertentie
Een paar weken later kocht onze buurjongen rozen voor mijn dochter. De bloemen zijn heilig verklaard en hangen inmiddels verdroogd op een ereplekje in haar kamer. Mijn dochter bracht hem een week later een ring om hun liefde te bezegelen. “Maar”, zei hij, “we trouwen wel pas als we acht jaar zijn, want nu zijn we nog wat jong.” Dat begreep ze wel.
Mijmerend zat kindlief op de bank. Kon ze nog wel met hem trouwen als ze haar leven eigenlijk óók met een klasgenootje wilde delen? En eigenlijk stond er nog een bruiloft met papa in haar planning. Ik antwoordde grijnzend dat ik papa al had geclaimd en dat ze nog wel even kon wachten met kiezen en trouwen. Dat vond ze allemaal maar stom. Ik had me diezelfde dag voor werk verdiept in de rammeltijd van de hazen en vertelde dat liefde er in de dierenwereld onstuimig aan toe kan gaan. In februari krijgen hazen de lente in de bol en dan wordt er flink geknokt (gerammeld) om een vrouwtje voor zich te winnen. De sterkste valt in de pootjes van zijn geliefde en mag direct aan de slag voor onweerstaanbaar nageslacht. Dat laatste liet ik even achterwege. Mijn dochter schoot in de lach, want stel je voor dat haar huwelijkskandidaten met elkaar op de vuist zouden gaan voor haar, dat zou ‘superduperdom’ zijn. Even schoot door me heen dat er regelmatig nieuwsitems verschijnen over partners die elkaar vanwege liefdesperikelen de nek omdraaien. Ook dat liet ik achterwege. Ik liet haar ondertussen een filmpje zien van rammelende hazen. Schaterend deden we de boksende rammetjes na. Het filmpje eindigde toch nog met een babyhaasje. Mijn dochter kon alleen nog maar ‘oooh’ en ‘aaah’ uitstoten. Dit was toch wel het schattigste dat ze óóit had gezien!
Laat babyhaasjes liggen
Wie weleens een hazenjong van dichtbij heeft gezien, weet precies waarom mijn dochter zo verliefd reageerde. De hoge aaibaarheidsfactor brengt ze echter ook in de problemen. Bij wildopvangcentra komen jaarlijks vele jonge haasjes terecht die goedbedoeld, maar onterecht zijn opgepakt door bezorgde dierenvrienden. ‘Maar het diertje was toch moederziel alleen?!’ Hazen graven geen holen, zoals konijnen dat doen. Jonge haasjes worden geboren in een zogeheten ‘leger’, een soort ondiepe kuil. De eerste drie dagen blijven ze samen. Maar als mama haas daarna op stap gaat voor een voedzame maaltijd, willen de kleintjes nog wel eens rondneuzen in de omgeving. Ze gaan alleen op pad en komen voor zonsondergang weer terug bij de ‘thuisbasis’ waar ze gezoogd worden. Daarna splitsen de hazen vaak weer op. Dat klinkt misschien vreemd, maar het is juist een veiligheidsmaatregel. Mocht een roofdier trek hebben in een haasje, dan is niet het hele nest de klos. Kortom, zie je een haasje liggen (dat niet gewond is)? Laat dit onwaarschijnlijk schattige wezen vooral liggen! Wie zich toch zorgen maakt kan het beste het landelijke meldnummer voor dieren in nood (144) bellen voor advies. Als haasjes worden opgepakt en van hun moeder worden gescheiden, is de kans op overleving een stuk kleiner…
Dat moeder haas haar kroost niet meesleept als ze eten zoekt, vindt mijn dochter ook maar niks. “Krijgen ze dan wel genoeg liefde?” vraagt ze. “Vast wel”, antwoord ik. Al is het maar omdat dat idee prettiger is. We worden opgeschrikt door gebonk op de achterdeur. Ons buurjongetje wacht mijn dochter stralend op: “Kom je spelen?” vraagt hij. Daar hoeft ze niet lang over na te denken. Ze grijpt haar jas, springt in haar regenbooglaarzen en stuift naar haar grote vriend. Ik kijk haar vertederd na en vraag me af of moederhazen net zo van hun kroost houden als moedermensen. Mijn Disneyhart spreekt: vast wel.
Marlijn de Jager-Gerhardt is werkzaam bij de Dierenbescherming en brengt odes aan dier & natuur.












