Waterspiegel

Na een overvloed aan regen staat de waterspiegel hoog, zowel in de sloot als op het land. Een zwaan komt me tegemoet. Hij zwemt naast het pad wat ik bewandel. Zijn leven speelt zich grotendeels af op het water. Als hij de sloot uit klimt is dat om gras te eten. Maar op het land hindert ‘m zijn logge lijf. Met zwemvliezen is hij meer in z’n element in de waterplas, een andere dimensie. 

Mijn laarzen soppen door het natte gras. Een das is me voor geweest. Hij trok met z’n nagels graszoden opzij, op zoek naar wat onder het aardoppervlak leeft. Regenwormen vormen een groot deel van zijn dagelijkse kost. De ontstane gaten vullen zich met water. Ik kan de route die hij koos eenvoudig volgen. Een spoor ernaast wordt gevormd door een veelvoud aan molshopen. Mollen met hetzelfde menu als de das werkten flinke hopen grond omhoog. Het hoge waterpeil drijft deze grondverzetters van zwart fluweel tot een oppervlakkiger leven.

Net na de regenbui laat ik me overspoelen met vogelzang. Vanuit de bomen maken vogels met trillende kelen kennis met elkaar. Op de kale takken verzamelen watermoleculen zich tot dikke druppels. Ik hoor ze vallen, sommige ketsen af op m’n jas. Aan mijn voeten verzamelen grassprieten schitterende waterbolletjes, strak achter elkaar opgesteld in polonaise, langzaam in beweging. Diepe plassen, greppels gevuld met water en ondergelopen weilanden benadrukken onze kwetsbare positie beneden NAP. Een blik in de waterspiegel toont een nieuwe dimensie. Zoeken naar inzicht.

(Karien Scholten)

In haiku:

Water overvloed
Zicht in de waterspiegel
Nieuwe dimensie