Uitvergroot

Ervaren hoe het leven stroomt door bossen, graslanden en rivieren. Met dat doel gingen we op stap onder leiding van twee bevlogen biologen. Met een sprongetje over een beek belandden we in een voor ons onbekende omgeving. Een pad slingerde tussen oude bomen door tegen de heuvel op. Her en der waren bomen omgevallen en we verbaasden ons over de verscheidenheid aan paddenstoelen die uit het dode hout tevoorschijn kwamen. Enkele bomen lagen als een brug over het water. Verscholen onder de schors staken schimmels ook langs die weg over naar de andere oever.

We verplaatsten ons naar het tempo van het bos, waarin bomen en planten de tijd nemen om zich te voeden, te groeien. In veranderende kleuren geven zij hun energie door aan de bewoners van het bos, een kringloop van afbraak tot bouwstoffen. Het bruine blad wordt op de bosbodem onzichtbaar ontbonden door allerlei beestjes.

Door een vergrootglas zagen we bladluizen lopen aan de onderkant van nog groene bladeren. Als zuigelingen beten zij zich vast aan de nerven, zogen zich vol voedzame plantensappen. Verrast keken we naar de kleine groene diertjes, enkele millimeters lang, de korte haartjes goed zichtbaar, volwassen of nog jong. De luizen zelf zijn geliefd voedsel voor vogels en insecten zoals lieveheersbeestjes. In een evenwichtig systeem is voor alle dieren en planten een plaats, hebben alle een taak. Een gezonde voedselketen voorkomt dat één van hen een plaag kan worden. Variatie en diversiteit is de sleutel. NuNatuur was die ochtend de vertaler.

(Karien Scholten)

In haiku:

Vitale kringloop

In fragmenten uitvergroot 

Naar een nieuw inzicht