Buren met bijen

Het voorjaar pakt voortvarend uit. Terwijl pruimen- en perenbomen al grotendeels zijn uitgebloeid, fleurt nu de appelbloesem lieftallig roze. Bijen vliegen er af en aan. De honingbijen komen thuis met dikke klompen stuifmeel aan hun pootjes. Het bijenvolk groeit sneller dan gedacht. Veel vroeger dan andere jaren maakt de imme (de bijengemeenschap) aanstalten om te gaan zwermen. Beroering in de bijenkast.

Ineens is het zover. Opgezweept door een oerdrift stromen de insecten achter elkaar de bijenkast uit, als in een vurige polonaise. Een groeiende wolk bijen vliegt opgewonden voor de bijenstal, hoger en hoger. De zwerm verplaatst zich in een machtig gezoem naar de tuin van de buren. Geboeid kijken we gezamenlijk toe hoe zich aan het hek langzaam een bijenbal vormt. Een voor een landen de beestjes op de houten latten. Sommige nemen de tijd om in de zon vleugels en voelsprieten te poetsen voordat zij aansluiten bij de rest. Een groepje landt op de voetbal in het gras. Aangetrokken door de kleur of het warme oppervlak? De bal verroert zich niet, laat de bijen bijkomen van hun dolle vlucht.

Later die dag schudden we de zwerm in een lege bijenkast. Met de nieuwe honingraten kan dit bijenvolk een frisse start maken. In de oude kast wachten de overgebleven bijen geduldig op de geboorte van een nieuwe koningin.

Het zullen je buren maar zijn... Bijen-buren, ze blijven je verrassen.

In haiku:

Bomen vol bloemen
De tuin bomvol bestuivers
Buren met bijen

(Karien Scholten)