Fibonacci in de tuin

Als pareltjes glimmen de vlindereitjes op een rode bes, keurig in het gelid. Gele pionnen op een spinazieblad evenzo, geplukt in de moestuin. De eitjes zijn met zorg gelegd en zó geplaatst dat ieder dezelfde kansen krijgt. Alles in een omgeving waar de rupsjes straks optimaal kunnen groeien. Een bewijs van hoe de natuur harmonieert volgens een efficiënt patroon, in mathematische reeksen.

Zo ontdekte ik Fibonacci in de moestuin. Fibonacci is een Italiaanse wiskundige van lang geleden (1170-1250). Hij staat aan de voet van ons rekenstelsel en hij ontdekte samenhang in de natuur via een getallen reeks, de ‘Reeks van Fibonacci’. Ik liet me uitleggen dat deze speciale reeks begint met de getallen 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, ... Elk volgend getal is de som van de twee voorgaande. In dit geval 8+13=21. 

Veel planten en dieren vertonen patronen die gerelateerd zijn aan deze reeks, zoals het aantal bloemblaadjes, de spiralen in dennenappels, de windingen van schelpen... Planten die hun takken en blaadjes volgens de Reeks van Fibonacci rangschikken doen dat om zoveel mogelijk zonlicht te vangen. Bloemen kunnen op deze manier de meeste zaden voortbrengen. Leven volgens deze wiskundige regel vergroot de overlevingskansen van veel organismen.

Harmonie uit de natuur... ik proef het in de vruchten.

(Karien Scholten)

In haiku:
Met eitjes op rij
Fibonacci in de tuin
Gunstig geordend